Menu

Contact

De communicatiespiegel


Joanna van der Hoek

Personen die zich publiek presenteren, spiegelen wij aan de ‘Wet van Maier’ (E = K x A). Het Effect van een optreden wordt bereikt door Kwaliteit én Acceptatie van de inhoud. En deze acceptatie heeft alles te maken met de wijze van presenteren...

Joanna van der Hoek, republikeins activiste, is voor, tijdens en na de troonwisseling opvallend in beeld geweest. Met een paar anderen deed ze op 30 april een poging republikeins geluid te laten horen tijdens die tsunami aan Oranje-emotie. Ze had bij Pauw & Witteman op 4 februari reeds aangekondigd dat alles in het werk zou worden gesteld om "op 30 april niet tot een nieuwe kroning te komen", dat er breed gedragen actie zou komen om "die middeleeuwse monarchie af te schaffen" en dat op geboorterecht verkregen posities en macht een belediging voor de democratie betekenen. Op 30 april werd Joanna op de Dam smadelijk afgevoerd door de politie, griste een 'man in pak' haar kartonnen bord met protesttekst uit haar handen en kon ze drie uur geen kant op en was ze onzichtbaar. Dat waren overigens haar mederepublikeinen ook op vijf van de zes voor republikeinse demonstaties geplande locaties die dag.

Toch was en is er veel commotie rond Joanna. De vrijheid van demonstreren en meningsuiting wordt ter discussie gesteld. De politie voerde een weloverwogen actie uit met haar verwijdering van de Dam. De excuses achteraf waren vooraf gepland. Advocaat Bernard Tomlow neemt het voor Joanna op. Er ontstaat publiek debat. Haar acties lijken zodoende als doel op zich geslaagd. Er is aandacht. We zien haar 's avonds opnieuw bij P&W, wie krijgt die kans?

Joanna heeft één ding tegen: ze heeft alles mee. Ze ziet er goed uit, is fysiek lang dus prominent zichtbaar, ze is zeer zelfbewust, lijkt geëngageerde jongeren te vertegenwoordigen en ze is niet bang. Ze durft zich op goed gekozen plaatsen te manifesteren. En dan lijkt het mis te gaan. Het op zich opvallende effect van haar actie ebt snel weg omdat de wezenlijke inhoud van wat ze voorstaat, niet lijkt over te komen. Op een paar ferme, eerder genoemde oneliners na en de op zich aardige woordspeling 'Ik Willem niet' maakt ze steeds de fout haar inhoudelijke doel op een verkeerde manier te verbreden. Prominent in beeld bij P&W verworden haar republikeinse statements snel tot verongelijkte teksten over het repressieve gedrag van de politie. Die "drukken duimen in ogen en breken armen", moeten de openbare orde handhaven en onrust voorkomen. En dat is toch ook zo!? En weg is de aandacht voor haar wezenlijke, republikeinse gedachtegoed. Bij Joanna is alles actie en lijkt de inhoud van minder belang. En voor het echte effect moet er toch een balans gaan ontstaan tussen die twee.

De actie als uitroepteken is prima. Die mag ook gewaagd zijn. De aandacht die dat krijgt, moet vervolgens zeer doelgericht (oneliners zijn dan prima!) inhoudelijk worden gevoed. Daarover moet Joanna en haar club goed gaan nadenken. Begrijpelijke argumenten gebruiken in plaats van die verbinding tussen koningshuis en oliemaffia, die afleidt omdat deze niet direct begrepen wordt en dus niet als wezenlijk voelt. Verder moet Joanna veel duidelijker maken wie ze is en waarom ze staat voor wat ze staat. Bij die duidelijkheid hoort ook haar achternaam: Van der Hoek. Het moedwillig vermijden van het noemen van je achternaam, vanwege "de persoonlijke risico's", creëert een subversief sfeertje dat afleidt van het door haar ultieme doel: die zo gewenste nieuwe staatsvorm.

Raoul Hoyng, trainer/coach