Menu

Contact

De communicatiespiegel


Lodewijk Asscher

Personen die zich publiek presenteren, spiegelen wij aan de ‘Wet van Maier’ (E = K x A). Het Effect van een optreden wordt bereikt door Kwaliteit én Acceptatie van de inhoud. En deze acceptatie heeft alles te maken met de wijze van presenteren...

Recent schreef onze minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW), Lodewijk Asscher samen met de Engelse publicist David Goodhart in de Volkskrant een artikel over de bedreigingen van de Nederlandse arbeidsmarkt. Het gaat hier om de stroom buitenlandse arbeidskrachten die de commerciële verhoudingen in diverse branches (schilders, aannemerij, tuinbouw) compleet verstoren. Het is volgens Asscher 'code oranje': "op sommige plaatsen staan de dijken op doorbreken." Bij Knevel en van den Brink (KB) herhaalde hij zijn boodschap nog eens.

Nu is Lodewijk Asscher een man die we willen koesteren. Zijn zeer geloofwaardige betrokkenheid uit zich in een altijd rustig presentatie. Hij oogt en klinkt als een ter zake kundige, betrokken, ietwat ingetogen en diplomatiek formulerende man. Zijn vaak wat getergde blik etaleert ook impliciet sociaal engagement. Hij neemt het op voor de zwakkeren in de samenleving, of het nu minderjarige prostituees, ZZP'ers of – in de meest actuele situatie – bedreigde Nederlandse arbeidskrachten en (meestal) kleine ondernemers zijn. Houden zo, zeggen we dan! Toch moet onze minister, zeker bij proactieve persoonlijke signalen, zijn gekozen inhoud (nog) beter voorbereiden en op mogelijke effecten beoordelen. Zijn ronkende metaforen krijgen aandacht. Wat is het effect ervan? Wat drijft de minister?

De volledig onderschatte aantallen, naar werk en inkomen hunkerende, mannen en vrouwen uit Oost-Europese EU-lidstaten duwen veel Nederlanders uit hun werk. Deze landgenoten, die veelal laag zijn opgeleid, moeten volgens Asscher worden beschermd tegen de, overigens zeer legale, 'invasie' uit het oosten. Ongetwijfeld goedbedoeld legt de minister een accent op de vastgestelde nadelen van arbeidsmigratie, die in zijn ogen in Brussel niet serieus genoeg genomen worden. Asscher neemt stelling tegen de Europese politieke realiteit van open grenzen en vrij verkeer. Hij is op zoek naar 'Europese bondgenoten' met wie hij samen Brussel kan bewegen stappen te nemen om het effect van deze ontwikkeling voor alle betrokkenen op een sociaal en commercieel aanvaardbare wijze te regelen.

Natuurlijk zijn, volgens Asscher, de vele Polen en – per 1 januari 2014 – Roemenen en Bulgaren welkom om in ons land te komen werken. Maar dan wel op basis van de gangbare Nederlandse sociale voorwaarden. Dus netjes minimaal het minimumloon offreren, navenant in Nederland loonbelasting afdragen en cao-afspraken naleven. Er moet volgens de minister tenslotte sprake zijn van een gelijk commercieel speelveld. Asscher claimde in dit kader bij KB (zie boven) een hele reeks door hem genomen maatregelen om deze praktijken in te dammen. Hogere boetes, meer inspectie, verbod op bepaalde fiscale constructies en de inzet van keurmerken. Maar waarom dan zijn publicitaire signaal in de Volkskrant?

Het spreekt voor zich dat een minister om tactische en strategische redenen alle (dus ook mediale) middelen benut om misstanden te benoemen en daarmee een opmaat te creëren voor het nemen van concrete maatregelen. Niets mis mee. Maar zijn gekozen metaforen, zoals 'Code oranje' en 'op doorbreken staande dijken' komen dicht in de buurt van soortgelijke, door andere politici opgeroepen, beelden. De 'tsunami' van Wilders dringt zich hier met stip als eerste op. Het legitieme karakter van Asschers stellingname wordt zo deels ondergraven door de gekozen inhoud van zijn communicatie. Wat hij met zijn aangezette signaal ongewild losmaakt, zijn de onmiskenbaar latent xenofobe gevoelens binnen onze samenleving. Onderzoek naar het betrokken onderwerp maakte dan ook onmiddellijk duidelijk dat 75% van de ondervraagden zelfs voorstander is van sluiting van de Nederlandse grenzen voor buitenlandse werknemers.

Asscher toucheert met zijn betrokken statements in de samenleving emotionele snaren. Gevoelens die snel kunnen leiden tot ongewenste maatschappelijke discussies en mogelijk discutabele neveneffecten. En dat zal zeker niet de bedoeling zijn van een oprecht geëngageerde man als onze minister van SZW.

Raoul Hoyng, trainer/coach