Menu

Contact

De communicatiespiegel


Maaike Meijer (UM)

Personen die zich publiek presenteren, spiegelen wij aan de ‘Wet van Maier’ (E = K x A). Het Effect van een optreden wordt bereikt door Kwaliteit én Acceptatie van de inhoud. En deze acceptatie heeft alles te maken met de wijze van presenteren…

Prof. dr. Maaike Meijer doet wetenschappelijk onderzoek naar het succes van André Rieu. Bij Knevel & Van den Brink van vrijdag 31 mei mocht ze toelichten waaraan dat succes mogelijk ligt. Directe aanleiding was het optreden van André Rieu die avond in Sao Paulo, Brazilië, uitgezonden door de TROS. Ietwat gespannen moest zij al vrij snel het onderwerp van haar onderzoek verdedigen tegenover één van haar tafelgenoten, scepticus in hart en nieren en kleurrijk provocateur, Johan Derksen.

Op een zeer herkenbare en beeldende wijze schetste Maaike Meijer het intrigerende muzikale concept van André Rieu. Voor Johan Derksen direct aanleiding om in te grijpen. Zijn kritische verbale barrage startte zoals verwacht. Was Meijer in de ban van Rieu of toch een objectief onderzoeker? Rieu staat immers voor kitsch en circus en is volgens Derksen de Gerard Joling van de klassieke muziek. Niets meer dan herkenbare deuntjes gespeeld door een "volgens mensen met verstand van klassiek repertoire beperkte muzikant" aldus Derksen.

Meijer bleef rustig onder deze kwalificaties van die altijd zo lekker makkelijk te citeren 'anonieme experts'. Gaf een aansprekend voorbeeld van Rieu’s kwaliteiten als muzikant en dirigent met een feilloos gehoor.

Volgens Derksen zou het carnavaleske element verder de reden voor succes zijn, omdat "als hij in smoking een serieuze uitvoering zou geven, er niemand zou komen." Je zal hem nooit bij een live optreden van Rieu aantreffen.

Vervolgens liet ook Knevel zich meeslepen in die makkelijke scepsis door Rieu’s concert te betitelen als 'die deuntjes'. Waarop Maaike Meijer de interviewer onmiddellijk tot de orde riep door zijn kwalificatie als onterecht neerbuigend te betitelen. Met direct effect: Knevel nam zijn woorden terug.

Volgens Maaike Meijer leidt Rieu’s muziekkeuze tot uitzinnige zalen vanwege "het bijna vergeten repertoire op de rand van ons geheugen. Hij roert in onze collectieve herinneringen. We stellen vast dat de betrokken muziek toch heel goed klinkt en voelt. Nostalgie is hiervoor een goed sleutelwoord. Muziek kan als non-verbaal fenomeen ons makkelijker diep raken dan de rede. Met de lokale muzikale hit, meestal aan het eind van het programma, brengt hij de mensen naar huis. Het is een concept dat wereldwijd werkt. Verder betekent de hang naar gemeenschappelijk beleven een kentering van de individualisering die maatschappelijk de regie lijkt te voeren."

Tot slot pareerde Maaike Meijer haar tafelopponent door te stellen dat alle geformuleerde kritische percepties binnen de zelfbenoemde high culture-groep, waaronder dus die van Johan Derksen, afgezet tegen de low culture-beleving onderdeel van haar onderzoek zullen zijn. De rustige en kleurrijke wijze waarop Maaike Meijer haar constateringen deed en haar bevindingen formuleerde, deden Derksen uiteindelijk inbinden. Zijn wat schamper klinkende vaststellingen aan het begin van de discussie bleven onder druk van Meijers formuleringen dat Rieu een commercieel fenomeen is en prima muzikale kwaliteit levert, zodoende niet lang(er) boven de tafel hangen.

Chapeau voor onze onderzoekster!

Raoul Hoyng, trainer/coach