Menu

Contact

De communicatiespiegel


Martin van Rijn (VWS)

Personen die zich publiek presenteren, spiegelen wij aan de ‘Wet van Maier’ (E = K x A). Het Effect van een optreden wordt bereikt door Kwaliteit én Acceptatie van de inhoud. En deze acceptatie heeft alles te maken met de wijze van presenteren…

Het creëren van de vacature voor Martin van Rijn bij het Ministerie van Volksgezondheid was volgens oud-minister Hans Hoogervorst "de belangrijkste bijdrage van zijn voorganger, LPF-minister Bomhoff, aan de Nederlandse politiek." Volgens internetsite Skipr, gespecialiseerd in de zorg, is Van Rijn een topnetwerker, kenner van het zorgveld, de wetgeving, het politieke spel én van het Ministerie. In de Volkskrant van 10 juni wordt Van Rijn door velen op vele manieren geprezen. Zowel op inhoud als zijn manier van werken. Luisteren en achterhalen wat de drijfveren en belangen van mensen zijn, vormen zijn belangrijkste eigenschappen. Na de wijziging van het zorgstelsel, die hij samen met Hoogervorst realiseerde, is nu de hervorming van de langdurige (thuis)zorg aan de beurt.

Een megaklus, faillissementen voor veel zorginstellingen, 50.000 mensen die hun baan in de zorg kwijtraken en 170.000 mensen hun verzorging thuis. Het lijkt een onhaalbaar dossier waaraan geen eer te behalen is. Nu lijkt Martin van Rijn geen man die primair gaat voor de eer. Rustig, innemend en geduldig pareert hij bij Knevel en Van den Brink de vragen en de veelheid aan verbale onderbrekingen van Knevel. Het gaat Van Rijn allereerst om de kwaliteit van de oudedagszorg. Het zo lang mogelijk zelfstandig kunnen blijven in de eigen omgeving met zo veel mogelijk voorkoming van eenzaamheid. Vervolgens is de houdbaarheid ervan een tweede punt, vooral voor de lange termijn. Hiervoor moet de zorg, vooral thuis, beter worden georganiseerd. Nu al helpen tweeëneenhalf miljoen (!) mensen elkaar vrijwillig en dat aantal moet omhoog. Zonder dwang of verplichting. Het wordt dus geen 'billen wassen door de buurman'  volgens Van Rijn, maar we moeten samen meer doen zodat er 'betere combinaties' ontstaan. Onder meer door goede afstemming tussen gemeenten en familie. Een jaar langer thuis met een goed voelende verzorging op maat, deels ingezet door de eigen omgeving, levert veel op aan materiële en financiële besparingen. En dat is nodig, want de AWBZ, die ooit begon als een kostenpost van 275 miljoen gulden, absorbeert momenteel ruim 27 miljard (!) euro.

Het lijkt een legitieme noodzaak, die bezuinigingen. Van Rijn kan echter niet  duidelijk maken hoeveel zijn hervormingen gaan opleveren. De gemeenten die de zorg aan huis moeten gaan coördineren en betalen, krijgen 'maar' 60 procent van het huidige budget. Of dat realistisch is?

We lijken door Van Rijns betoog dan ook vooral rijp te moeten worden gemaakt voor een mentaliteitsomslag. Meer voor elkaar willen en kunnen betekenen, vooral als een deel van dit 'elkaar' oud en hulpbehoevend is. Van Rijn maakt door zijn manier van kijken, luisteren, zichtbaar nadenken en dan pas formuleren duidelijk groot persoonlijk vertrouwen te hebben in de haal- en maakbaarheid van zijn plannen. Hij nodigt vanwege de goed geformuleerde ratio's uit tot nadenken over dit onderwerp, omdat het ons allen aangaat. Het begin van acceptatie.

Wel moet hij strakker gaan zitten op de regie van de foto's die er van hem worden gemaakt. Bij het eerder genoemde artikel in de Volkskrant zien we een ingezakte man, met hoge rug, optische zevenmijlsschoenen en een uitstraling die volledig in tegenspraak is met het hierboven geformuleerde. Fotografe An‑Sofie Kesteleyn had Martin van Rijn een ander beeld moeten gunnen. Of was het visualiseren van het contrast tussen daadkracht en bescheidenheid haar doel? Maar dan toch! 

Raoul Hoyng, trainer/coach